Een hartbrekende tijd
Er gebeurt veel in de wereld, zowel de innerlijke als de uiterlijke. Je hoeft de krant maar open te slaan of de televisie maar aan te zetten om te worden geconfronteerd met allerlei vormen van ellende. Oorlog, verdeeldheid, geweld, crisis en in bredere zin een verlies van verbinding.
Maar het zijn niet alleen de wonden van de wereld die we meer en meer onder ogen krijgen, het zijn ook onze eigen wonden waar velen zich steeds bewuster van worden. Meer en meer groeit de groep mensen die zich verdiept in het eigen levensverhaal, op zoek naar verklaringen voor waarom ze zijn geworden zoals ze zijn. Een super mooie en ook waardevolle speurtocht, maar meestal niet eentje zonder de nodige confrontatie, pijn of verdriet. Het besef dat je misschien dingen op je bord hebt gekregen die je geen goed hebben gedaan, of juist andersom, dat je de dingen die je nodig had juist niet hebt gekregen laat ons meestal niet onberoerd.
Of het nu van binnenuit komt of van buitenaf, een beetje een gevoelig hart wordt met gemak geraakt. Want een gevoelig hart sluit zich niet af van de pijn, maar laat alles binnenkomen.
Zo binnen, zo buiten?
Er wordt wel eens gezegd: 'Zo binnen, zo buiten' en daar wordt dan mee bedoelt dat de gruwelen en ellende die we in de buitenwereld waarnemen een reflectie zijn van de gruwelen en de ellende die in onszelf zitten. En andersom natuurlijk net zo, alle schoonheid die we kunnen waarnemen in de buitenwereld zijn dan ook een reflectie van de schoonheid in onszelf.
En ik weet niet of ik het daar echt helemaal mee eens ben, in ieder geval niet 1 op 1. Het is niet zo dat als je oorlog waarneemt in de buitenwereld dat dit dan letterlijk betekent dat het ook oorlog in jezelf is. Of dat de aanwezigheid van ellende in de wereld betekent dat jij zelf niet niet voldoende geheeld bent. Misschien is er in een meer symbolische zin, wel een relatie is tussen wat we ervaren van de buitenwereld en de thema's die spelen in onze eigen binnenwereld. Maar alles van de buitenwereld een letterlijke vertaling geven naar onze binnenwereld kan ook heel toxisch zijn en je vasthouden in een loop van nog niet genoeg geheeld zijn en in het verlengde daarvan 'ik ben nog niet goed genoeg' want er is nog geen wereldvrede...
En toch kan het waarnemen van alle vervelende dingen die in de wereld gebeuren helpen zijn. Ze kunnen een aanleiding zijn om de aandacht vervolgens naar binnen te richten en te reflecteren: 'Waarom raakt mij dit zo?', 'Wat in mij wordt hier verdrietig/bang/boos van?' of 'Welke van mijn eigen keuzes heb ik ook gemaakt uit boosheid/frustratie/wraak?
Om dan uiteindelijk de uitkomsten van deze reflectie te omhullen met zachtheid, compassie en liefde. Want als we vervolgens weer boos of gefrustreerd op onszelf worden is de cirkel alsnog weer rond...
Keuzes maken in lijn met liefde
We leven dus in een tijd die ons volop kansen biedt tot reflectie en tot het steeds opnieuw maken van keuzes die meer in lijn zijn met liefde. En begrijp me niet verkeerd. Liefde betekent niet dat we geen onderscheid meer hoeven maken tussen moreel goed en fout, of dat we alles met de mantel der liefde bedekken. Keuzes maken uit liefde betekent ook eerlijk zijn, gaan staan voor waarheid en rechtvaardigheid. Het betekent ook jezelf recht in de ogen aan durven kijken en verantwoordelijkheid nemen voor wat je bent, doet en voelt.
Én... dan nog steeds liefde voor jezelf opbrengen...
Dat is niet altijd een makkelijk of een licht pad, maar we een heel erg rijk pad. Een pad waarin je steeds meer op je eigen benen kunt staan en waarin er steeds meer ruimte komt voor liefde, compassie en acceptatie, van jezelf, en van anderen.
Met liefde kijken naar je wonden en littekens
Als je het mij vraagt is dat het pad van persoonlijke ontwikkeling waartoe we worden uitgenodigd in deze tijd. Maar dat betekent natuurlijk niet dat alle dingen die we zien en voelen, of ze nu uit de buitenwereld of uit de binnenwereld komen, ons niet raken. Ze kunnen diepe wonden nalaten in ons symbolische hart. Ze kunnen nog lang voelbaar zijn en het kan zelfs zo zijn dat de wonden wel helen maar er voor altijd een litteken achter zal blijven.
En net zoals we op onze fysieke littekens een verzachtende balsem kunnen aanbrengen, zo kunnen we ook de wonden of de littekens in ons hart verzachten. Er goed voor zorgen en een symbolische verzachtende balsem op aanbrengen.
Eén van de manieren om dat te doen is door The Heart Ritual.
Bij The Heart Ritual ga je op een diep niveau verbinden met je eigen hart door je te verbinden met een keramieken hart. Het keramieken hart gaat dan symbool staan voor jouw eigen hart waardoor het breken van dit keramieken hart kan voelen alsof je eigen hart breken. Het mooie van The Heart Ritual is dat je niet blijft zitten met de scherven, maar dat je het hart letterlijk gaat helen door alle scherven met gouden lijm weer tot een heel hard gaat verbinden.
Hiermee bezig zijn, met aandacht, liefde en toewijding voelt als een zachte gouden balsem voor de wonden en de littekens die je in je hart met je meedraagt.
Waarom juist nu The Heart Ritual?
De tijd waarin we leven kan het uitdagend maken om ons hart open te houden. Het kan aantrekkelijker lijken om ons hart af te sluiten, er een grote stevige muur omheen te bouwen zodat wel alle vervelende gevoelens niet meer hoeven voelen.
Maar... deze tijd vraag niet om meer afsluiting. Het vraagt vooral, en in de eerste plaats, juist meer openheid en verbinding. En dat kan heel erg kwetsbaar voelen. Maar zoals we weten van het werk van Brené Brown zit er ook een enorme kracht in kwetsbaarheid. Haar TED talk over kwetsbaarheid is echt een aanrader, ze legt daarin niet alleen maar uit hoe kwetsbaarheid de bron is voor schaamte en angst, maar óók de bron is van vreugde en verbinding. Als je hem nog niet gezien hebt, je kunt hem hier bekijken.
Een workshop als The Heart Ritual kan een mooi rituele manier zijn om alles te voelen wat er te voelen valt, een liefde en aandacht aan te schenken en zelf van onze littekens iets moois te maken. Het zal misschien geen wereldvrede tot gevolg hebben, maar misschien wel een beetje meer vrede in jezelf... En wie weet wat de effecten daarvan op wereldschaal zijn...
Dus waarom juist nu The Heart Ritual? Welnu... omdat jij nu een stap kunt nemen naar meer zachtheid, meer verbinding, meer authenticiteit en meer kwetsbaarheid.
Ben jij er klaar voor om dit mooie ritueel te ervaren? Meld je dan hier aan voor één van de geplande workshops.
