Ooit begon jullie relatie zinderend en prikkelend, tot over jullie oren verliefd konden jullie geen genoeg van elkaar krijgen... Maar ergens begonnen de sprankels na verloop van tijd wat doffer te worden, zagen jullie elkaar niet alleen meer door een roze bril en was de ander opeens niet meer alleen maar helemaal fantastisch... Langzaam begon het dagelijkse leven met alle verplichtingen de aandacht weer op te eisen en werd jullie relatie steeds meer door een automatische piloot bestuurd.

De automatische piloot bepaalt de rolverdeling, heeft invloed op de manier waarop jullie met elkaar praten en vooral ook op waarover jullie met elkaar praten. Waar je in het begin van jullie relatie nog alles van de ander te weten wilde komen, geloof je nu de ander wel door en door te kennen... er is niet veel nieuws meer te ontdekken en de sleur ligt op de loer en bewuste liefde is ver te zoeken.

Waarom verdwijnt de sprankel uit zoveel relaties?

Hoe komt het toch dat relaties zo sprankelend beginnen en zo vaak na verloop van tijd wat dof lijken te worden en de sleur toeslaat.

Er is niet een eenduidig antwoord want na verloop van tijd zijn er meerdere dingen die veranderen. Ten eerste brengt een verliefdheid allerlei hormonale veranderingen met zich mee die ervoor zorgen dat we ons goed en blij voelen. Dat we ons vooral richten op al het fijne en positieve en simpelweg wat minder oog hebben voor de dingen waar we minder blij van worden. Als je verliefd bent wordt je minder snel ziek, heb je glanzender haar en vaak een stralende huid... Maar na verloop van tijd herstelt de hormoonbalans zich weer, en krijg je weer wat meer oog voor de realiteit. En vaak blijkt dan dat die ander toch minder perfect is dan je vanuit je roze wolk dacht.

Daarnaast kun je in een langdurige relatie op een gegeven moment in een andere levensfase komen waardoor je verlangens en behoeftes veranderen. Misschien komt er op een gegeven moment een kinderwens of wordt er een eigen huis gekocht. Waar in een eerdere fase 'vrijheid blijheid' misschien vooral voorop stond, kan 'rust en stabiliteit' in een andere fase ineens meer prioriteit krijgen.

Een andere reden waardoor relaties op de automatische piloot kunnen komen te staan heeft te maken met hoe onze hersenen werken. Onze hersenen zijn namelijk helemaal ingericht op efficiëntie. Alles wat nieuw is krijgt de volle aandacht met als doel het zo snel mogelijk onder de knie te krijgen zodat we hetzelfde met minder energie kunnen doen. Denk bijvoorbeeld aan leren autorijden. In het begin hebben we al onze aandacht en focus nodig om alles goed in de gaten te houden en goed te doen... en na verloop van tijd en vele kilometers verder, kun je ineens tijdens het autorijden ook een telefoongesprek voeren of een podcast luisteren. Je hebt het autorijden geautomatiseerd, hebt een stuk minder aandacht en focus nodig om het te kunnen doen en er is schijfruimte vrijgekomen om andere dingen te doen.
Met een relatie gebeurt eigenlijk hetzelfde. In het begin vraagt de relatie nog veel aandacht, focus en schijfruimte op, maar omdat je brein graag zo efficiënt mogelijk wil werken zal het altijd op zoek zijn naar dingen die het kan automatiseren of in gewoontes kan gieten. En zo kan het dus gebeuren dat ook je relatie na verloop van tijd op de automatische piloot komt te staan, zodat je brein weer (meer) ruimte heeft voor andere dingen.

Wat er écht gebeurt als je relatie op de automatische piloot draait... 

En dat is echt superjammer. Want, zoals ik al zei, een relatie op de automatische piloot heeft vaak een stuk minder sprankel.

Daarnaast zijn de gevolgen van die automatische piloot vergaand. Zo is er vaak een stuk minder nieuwsgierigheid naar de ander, denk je dat je alles wel weet en doe je weinig of geen moeite meer om de ander beter of dieper te leren kennen.

Gesprekken gaan op een gegeven moment alleen nog maar over praktische zaken; wie doet de boodschappen, wie zet het vuilnis buiten enzovoorts. En dat is jammer want in een liefdevolle gezonde en duurzame relatie is er juist ook aandacht nodig voor het emotionele en geestelijke welzijn van beide partners.

In een relatie die op de automatische piloot draait kunnen er ook (ongemerkt) kleine barstjes ontstaan, irritaties die niet worden uitgesproken of onderlinge frustraties. Doordat er niet (meer) de gewoonte is om ook op de laag van de emoties en gevoelens met elkaar te praten wordt het steeds moeilijker om die barstjes te dichten. Net zo lang totdat de spreekwoordelijke emmer is vol gelopen en de bom barst.

De allereerste stap naar bewuste liefde 

Maar dat je met je relatie in een automatische piloot terecht bent gekomen wil gelukkig niet zeggen dat er niets meer aan te doen is. Je kunt de automatische piloot uitzetten en weer koersen naar bewuste liefde.

En de allereerste (en misschien wel belangrijkste) stap om je relatie te verbeteren is bewustwording. Pas als jij je bewust wordt van de staat waarin je relatie zich bevindt kun je andere keuzes gaan maken. En met het maken van andere keuzes kan ik je helpen.

Bijvoorbeeld met de gratis H.E.A.R.T. masterclass. H.E.A.R.T. is een framework wat ik heb ontworpen waarin de belangrijkste thema's voor een relatie gevangen worden. Hechting & Veiligheid, Emotionele verbinding, Authentieke communicatie, Rituelen & Intimiteit en Toekomst & Groei. In de gratis masterclass ga ik op al deze elementen in en geef ik een aantal oefeningen om hiermee aan de slag te gaan.

Meld je hieronder aan, krijg meteen toegang tot de masterclass en zet je eerste stappen naar bewuste liefde!

En wil je je echt verdiepen? Kijk dan eens bij mijn online relatiecursus: Van Automatische Piloot naar Bewuste Liefde